sosyalleşmenin insanı vasatlığa sürüklemesi 1

ben, hayatımda, sosyalleşme eylemi kadar insan beynini şiddetli bir şekilde yoran başka bir şeyle karşılaşmadım. aidiyet, insan sevgisi, paylaşmak, değer vermek vb. kavramları bireysel olarak güçlendirme çalışmasına giriştim ama ne kadar sürdürülebilir bilemiyorum. on altı saat çalışıp fiziki yorgunluk ile sitem etmemişken, sosyalleşme projesinde yaşama hiç gelmemeyi dilediğim oldu.
beni 3. dünya savaşı'nın içerisine koysanız, umursamadan insanların ölümlerini izler ve sıfır duygu ile çatışırım ama bir hafta sosyalleşmeye çalışınca bildiğin shell-shock oldum amk. uyku uyuyamıyorum ulan, beynim yanıyor resmen. sikerim insan sevgisini de, başkalarının varlığı ile kendi varlığını önemli kılmaya çalışma yüzsüzlüğünü de. vasatlık masatlık tartışılır konular ama en net çıkarımım sosyalleşmenin insan ömrünü kısalttığıdır. 90 yaşında ölecekken artık 80 yaşında öleceğim, o derece güçlü bir zehir bu sosyalleşme ve insanın ta kendisi. yüksek ses müzik, alkol, diyaloglar, kahkahalar, espriler, kadın çenesi vs. tam bir ölüm. ölmeden önce nasıl ölünür sorusunun cevabı. bu gecede ulu kök tengri'ye beni bir ayı olarak yaratmadığı için isyan ettim. yani ne oluyor, nedir bu olay? nedir kardeşim bu ölüm korkusuyla beraber giriştiğiniz eylemleriniz? varlıklarınızı anlamlandırmalar, tecrübeleri ve bilgi birikimlerini konuşarak ölüm korkusunu baskılama çalışmaları vs. herkes konuşuyor ama kimse kimseyi dinlemiyor. nedir ulan bu tantana? nedir bu enerji? oturun ulan iki dakika evinizde. nedir bu kovalamaca be kardeşim? kapanın ulan odalarınıza. ulan ne bok varsa sosyalleşme manyaklığınız yüzünden oluyor. ah ulan şu pandemi sonsuza kadar sürseydi de dünya barışı gelseydi. ben en son sessizlik yeminimi edeceğim, kafamı da keltoş budistler gibi kazıtacağım, berrak ve ılık bir suda yıkandıktan sonra uzak doğu tapınaklarında yaşamaya başlayacağım. çiçek, sebze vs. yetiştirir ve bol bol uyurum. bu insan adlı canlının "dil" diye bir kabiliyeti kazanmasını sağlayan tüm doğa faktörlerinin ta amına koyayım. birgün ermişlik seviyesine ulaşırsanız eğer bu dediklerimi anlayacaksınız insancıklar. adamı deli etmeyin, oturun evinizde. amk şimdi işim gücüm yok sabah sabah uyanıp koya yüzmeye gideceğiz de bilmen ne. allahtan su altında insan sesi anlaşılmıyor. hep bir anlaşılma çabaları, detaycı konuşmalar, bıy bıy bıy bıy. daha gitmeden başımı şişirdiler.