"you can recognize a person from the places where he is silent." der kahlil gibran. sahiden de en çok sustuğu yerden tanınır insan. sustuğu yere kendini hapseder. konuşmak yerine susarak, sorunları derine, daha derine ittiğini fark ettiğinde, muhtemelen artık geç olduğunu da fark edecek olandır o insan.
bilhassa duygusal ilişkilerde, atasözünün aksine, söz söylemek altın, sükut etmek ise gümüş bile değildir. zira susarak çözmeye "çalışılmaz", susarak ötelemeye ve ertelemeye çalışılır. aslında susan kişi de bunun farkındadır ve yaşayacağı psikolojik baskıdan, stresten, öncelerde konuşmaya çalıştığında başlarına gelenlerden ve omuzlarına yükleyeceği sorumluluklardan dolayı susmayı tercih eder. fakat haykırmayı öğrenmeden mırıldanmanın işe yaradığı asla görülmemiştir.
jamesbraddock
10.07.2021 00:02 ~ 00:48