bu ses tonu ve duygu durumunu ifade ediş (veya edemeyiş) biçimi türkiye'nin kolektif ses tonu arkadaşlar.
çok karakteristik. anadolu köylerinde falan bunun harici ses tonu neredeyse yok :)
çok patetik bir vaka aslında…
sinirlenmekten ziyade acıdım. insan üzülüyor. o ses tonu herhangi bir insan için korkunç bir zavallılık, tok konuşmayı unutacak kadar zayıf bir karaktere bürünmek zorunda kalmış olmayı ifade ediyor (ki muhtemelen çok basit konularda yani evde de “muammeeed yemeh hazır oğlum hade gel” falan diye aynı tonda ciyaklıyordur).
kadın-erkek fark etmeksizin duygu durumumuzu ifade ederken asıl konuyu oturup tartışmak yerine birey olamamaktan dolayı bir çocuk gibi “annneeaaa ben bunu istemiyom istemiyom gla gla gla” falan diyoruz bu ülkede. feci bir acelecilik, her şeyin kayıp gittiği hissiyatı, güvensizlik, sonsuz sabırsızlık (hepsi iç içe)… o nedenle can sıkıcı her durumda ciyaklıyoruz. ikili ilişkiler de böyle genelde. sağcıyı geç solcusu da öyle zaten meydanlarda meşhur :)) sağı solu fark etmiyor türkiye bu.
bunun kök nedeni hakkında milyonlarca sayfa yazabilirsiniz hepiniz eminim ancak hemen bir alttaki nedenin ise birey olamamanın, hayatta gönülden geçen hiçbir şeyi yapamamış olmanın ancak birilerinin onları yaşadığının farkında olmanın, kaderine isyan edememenin, bundan sonra bir şeyleri asla değiştiremeyecek olmanın hayal kırıklıkları ve onlardan doğan öfke olduğu kanaatindeyim. zaten türkiye'deki çoğu travmatik davranışın altında bunlardan biri veya birkaçı yatıyor.
bu ancak birkaç nesilde değişebilecek bir şey, değişebileceği kesin de değil üstelik :) böyle olması gerekiyormuş böyle olmuş. bazı şeyler kader, coğrafya da kaderdir. öyle işte, oluyor bazen :)
06.09.2023 · 32. sıra
smokinle kopruden atlayan adam
05.09.2023 00:14