arsızlık.. geçen sene oğlanın sınıftan arkadaşı geldi oynuyorlar. daha annesiyle yüzyüze tanışmamışım ama telefondan, whatsapptan falan konuşuyoruz, oğlan bende diyorum, tamam diyor. biraz fazla rahat da kendisi.
neyse, yine bir cumartesi günü ben geliyorum çocuğu almaya dedi. çaldı kapıyı açtım zart diye sorgu sualsiz içeri daldı. içimden ne oluyoruz falan derken oturdu bu koltuğa, müsait misin diye sormak yok. önceden de sana gelmek istiyorum falan demek yok. neyse git diyemezsin tabi oturdu bu 1-2 saat. bu arada yemek yapmam gerek yanından kalkıp yapamıyorum. gitmiyor da arkadaş. birden fazla samimi olmaya çalıştı ama benden o yüzü pek bulamadı ilerleyen zamanlarda. öyle hemen canım cicim moduna giren insanlara güvenmem. şimdi görüşmüyorum. oğlu da gelmiyor zaten. okulda kalsın muhabbetleri.
yine aynı şekil geldi mi gitmek bilmeyen bir arkadaşının annesi daha var. hep beni buluyorlar arkadaş.
ben en yakın arkadaşlarıma dahi kolay kolay bugün sana geleyim diyemezken, onların davet etmesini beklerken. hayırdır yani?
22.02.2023 · 38. sıra
volkiemir
21.02.2023 08:22