hiçbir şeyi beğenmeme kibrimiz öyle bir noktaya ulaşmış durumda ki, gerçeklikle bağımız kalmayacak neredeyse. bu kadar özgüven ancak cehaletle sağlanabilir.
entelektüelinden trolüne kadar, toplumun hiçbir kesiminde “beğenmeme” ve “sevmeme” arasındaki farkı idrak etmiş kimse yok gibi. bir şeyi sevmezsin, bu gayet anlaşılır bir şeydir ve bundan ötürü kimse sana söz söyleme hakkına sahip değildir. ancak, bir şeyi beğenmiyorsan bunu akla yatkın bir şekilde gerekçelendirmek zorundasın.
gerekçelendirmeni yaparken ele aldığın konuyu az biraz bilmelisin. mesela, tipleme ile karakter oyuncusu kavramlarını dahi bilmeden oyunculuk üzerine ahkam kesmek cahil cesaretinden başka bişey değildir. hele çift yönlü oyunculuk vb. tanımları işkembeden uydurmak ise sıvama bölümüne intikal ettirir. çift yön ne lan! yol ya da cinsel yönelim mi anlatıyorsun bebe!
kemal sunal’ın oyunculuğuna söz edecek olursak -ki bence ayıp bişeydir bu- kendisinin filmleri 30 yılı aşkın bir süredir izleniyorsa, sırf bundan ötürü bile en azından susup saygı gösterebilmeliyiz.
25.11.2017 · 40. sıra
mavikarpuz
24.11.2017 03:46