çocukluk travmasıdır.
babamın köy evinin 200 mt uzağında aile mezarlığı, yatak odalarından birinin duvarlarında ve vitrinlerinde de ölmüş büyüklerin fotoğrafları vardı. geceleri "mezarlıktan gelip beni alıp götürecekler! ya da odadaki fotoğraftan çıkıp beni öldürecekler!" diye asla uyuyamaz, korkular içinde sızardım! anne babama söylediğimde de bana "saçmalama! onlar senin deden/ninen asla sana zarar vermezler!" diye ikna etmeye çalışırlardı! ben ise "demek zarar vermezler... yani gelebilirler!!!" diye dehşete düşerdim.
o yaşta çocuğa daha ne zararı vereceksiniz amk! alayınızın toprağını sikeyim!!
edit: imla
22.04.2024 · 49. sıra
muhasebetor
21.04.2024 09:32 ~ 20:27