karı da yağmuru da çok severim, bende hüzün çağrıştırmazlar. mutlu olurum.
fakat, iki gündür bu başlık aklıma babamın vefatını getiriyor.
halbuki hayatımın şirazesinin kayışı dediğim bu olayın karla ilişkisini sonlandırdım sanıyordum kafamda. kar görünce seviniyordum.
başlığı göre göre bilince çıktı herhalde.
benim babam pat diye öldü. sabahında sağlıklıydı, kronik hasta değildi, beklenen bir ölüm değildi.
öğrenme anımız da çok travmatikti, düşmanım yaşasın istemem.
işte o gece lapa lapa kar yağıyordu, 2 ocak.
haberi alınca annem sinir krizi geçirdi, ben pijamalarla sokağa çıkıp oturmuşum.
oturdum daha doğrusu çünkü sakin sakin merdivenlerden inişimi hatırlıyorum.
öyle dizilerdeki gibi koşuyor ve bağırarak ağlıyor değildim.
sessizce oturuyordum ve kesinlikle ağlamıyordum.
yanlışlık olmuş, yanlışlık yapmışlar, karıştırmışlar diyordum. çok emindim yanlışlık olduğuna.
lapa lapa kar yağıyordu. sonra karşı komşumuz gelip beni kaldırımdan aldı.
gel demişlerdi; tamam demiştim.
sonra bizi hastaneye götürdüler. hastanelerde bir polis merkezi odası olduğunu bilmiyordum. bizi o odaya götürdüler, polisin masasının üstünde babamın kimliğini gördüm.
her şey o an bitti ama bitişi yıllar sürdü.
şimdi hatırladım ya o geceyi; kar görünce sevinemeyeceğim bir süre.
29.01.2021 · 31. sıra
carriebradshaw
28.01.2021 14:49