istanbul'da yaşamanın kepazelik olması 2

3 gün değil 20 yıl yaşadığım şehir istanbul ve sonuna kadar katıldığım tespittir.

bu şehir genelde üç grup insandan oluşur, en kalabalık olan birinci gruptur ve yoksuldur, bunlara kim gaz verdiyse tası tarağı toplayıp istanbula gelmişlerdir aslında bunlar da ne için geldiklerini halen çözememişler ve çoğunluğun bir bildiği vardır herhalde deyip halen istanbul güzel şehir, yaşasın istanbul demeye devam eder, çok büyük çoğunluğu istanbul denilen merkezi yerlerin çok uzağında, asgari ücret veya altında ucuz iş gücü olarak, gecekondu veya gecekondudan hallice evlerde hamam böceğinden hallice şartlarda hayat yaşayıp köleliğe mahkumdurlar, tatil günlerinde ya toplanıp toplu taşımayla istanbulun merkezinde ünlü caddelere iner vitrin izler, alışveriş merkezleri çevresinde gezinir evine dönerler, vapura biner, yalı izler, köprülere bakar, balık ekmek yer, veya piknik tüpünü, kilimini, ızgarasını, beyaz atletini, semaverini kapıp deniz dolgusu suni sahil kesiminde egzos gazı arasında çimlere yayılır, yer, içer ve uyuyup mutlu mesut evine yollanırlar, sebzesi, meyvesi, kurtulmuşu, kurutulmamışı, işlenmişi, işlenmemişi ne varsa yiyecek anadoludan kışlık olarak istanbula taşıyıp beslenirler,

ikinci grup ise sayıca bunlardan daha az olan beyaz yaka kölelerdir, az çok eğitimli, özenti, olup bu gruba öğrencileri ve memurları da dahil edebiliriz, bunlar almanyaya yerleşen ilk kuşağın almanyada doğan ikinci kuşağı gibidirler, okul ardından orta bir gelirle ücretli köleliğe mahkum ama istanbul aşığıdırlar çünkü başka bir hayat tecrübeleri yoktur, aylık kazandıkları ücretle de ancak kira ödeyebilir ve kağıt bardakta süslü isimli kahveler içebilirler, popüler kültürün uşağı olup bar, kafe vb yerlerin gediklileridirler, istanbul bunlar için sabah işe giderken ve akşam isten dönerken gördüklerinden ibarettir çoğunlukla.

üçüncü kesim ise sayıca çok az olup istanbulun gücünü elinde bulundurur diğer iki grubu sömüren, kullanan, sırtından iyi bir servet edinen varlıklı kesimdirler,

sonuçta tam bir kaos, mega köydür bu şehir, milyonlar izlerken yüzlercesi yer, bu şehirde çalışarak yorulmazsınız işe gidip gelirken hemen bütün enerjiniz tükenmistir zaten, ama bir konuda bu şehrin hakkını vermek gerekir ki o da koca ülkenin en kalite ve süzme yalancısını, dolandırıcısını da kendine çekmeyi başarmıştır.

20 koca yılda güzel olan ne vardı derseniz diğer şehirlerden çok büyük bir fark göremedim avantaj olarak ama dezavantajları saymakla bitmez.

son 4 yıldır antalya'da yaşıyorum ve istanbulda geçen 20 yılıma acıyorum.

edit:düzeltmeler.

bugün bir kez daha kanaat getirdiğim durum. ilk fırsatta defolup gideceğim buradan. allah bilir de yaşayacağımız 60-70 senelik ömrü bu boktan mekanda heba etmek istemiyorum.