aklıma bir fıkra getiren vakadır.
imam bir gün, cuma namazı kıldırırken, kazayla, zort diye osuruvermiş. öyle bir
utanmış ki, utancından namazı falan bırakıp hemen eve gelmiş.
-hanım demiş. camide böyle böyle oldu. ben artık bu köyde kimsenin
yüzüne bakamam.
kalk gidiyoruz bu köyden, başka yere taşınıyoruz.
demiş ve taşınmışlar uzaklara.
aradan 20 yıl geçmiş, hoca köyünü çok
özlemiş.
bu özlem dayanılmaz bir hal almış ve eşine;
– hanım kalk gidelim köyümüze 20 yıl geçti aradan unutulmuştur
nasılsa. demiş ve düşmüşler yollara.
köye yaklaştıklarında genç bir çoban görmüşler.
hoca;
-hanım sen burada bekle de ben gidip şu çobana bir sorayım.
bakalım köylüler olayı unutmuşlar mı..
eğer unutmamışlarsa geri döneriz.
demiş ve çobanın yanına yaklaşmış.
– selamuanleykum çoban oğlum. sen kaç yaşındasın?
-valla yaşımı bilmem amma imamın osurduğu sene doğmuşum.. demiş.
hoca öfkeyle hanımının yanına dönmüş;
-kalk hanım, kalk gidelim buralardan. bizim kıçımız tarih olmuş.
dolayısıyla habertürk’te osurulduğunda 36 yaşındayım.
05.07.2020 · 12. sıra
ssg ve kanzuk ortak hesabi
04.07.2020 00:13 ~ 00:42