ben erkeğim benim anlamadığım şey, burada bir kitle var kasıtlı olarak bazı insanların moralini bozmak ve aşağılamak için entry giriyorlar. yanlış anlamayın burada yazılanların anlamı benim için 0 bile değil eksilerde asla moralimi bozmam ama arkadaşlar bu gibi durumları takan gerçekten üzülen insanlar var özellikle bu insanları üzünce sizin elinize ne geçiyor, yani bu o kadar kötü bir şey ki meslek olsa parayla yapılmaz, tanımadığınız insanların psikolojisini bozmak için neden bu kadar mesai harcıyorsunuz, zaman bir tek 30 yaşındakilere akmıyor, sizler için de akıyor bunları bu kadar alay konusu yapıyorsunuz, o gün geldiğinde sizde 30 40 olduğunuz da bu duruma üzülmeyeceğinizi mi düşünüyorsunuz. çok acı.. neyse entrimi buradaki olumsuz yazıları takıp üzülen insanlara seslenerek bitirmek istiyorum. kafanıza takmayın milyonlarca yıldır milyarlarca insanın gelip geçtiği bu dünya denilen çukur için çok üzülmeye değmez, 30 değil 80 bile olsanız hayatınızı yaşayın. bir de dip not bırakayım ben 29 yaşında bir erkek olarak evlenecek olsam, bir kadını sevsem 30 ya da 35 olması hiç önemli olmaz.
Sık geçen başlıklar
evli kadınların bekar kadınlara acıyarak bakması 3
ekşi'de göraşktan deli divane olduğum, çok sevip çok sevildigim, minik kızımızı kucağımıza alıp tam bir aile olduk dediğim anda bile, bekar arkadaşlarımın özgürlüklerine imrendim ben. orda, tercihler devreye giriyordu, ben farklı bir yol secmistim, arkadaşlarım bambaşka bir yol.
ben üniversiteyi bitirdikten hemen sonra evlendim, sonra çoluk çocuk, vs derken kariyerimde istediğim ve hayal ettiğim noktaya gelemedim.
üniversiteden çok sevdiğim iki arkadaşım ise, mezun olur olmaz abd'ye gittiler ve su an birisi harvard tıp fakültesinde öğretim üyesi, diğeri ise cleveland'da çok başarılı bir kalp cerrahı.
şimdi ben bu iki güçlü ve başarılı kadının neyine aciyayim allah aşkına? millet bir tarafıyla güler. benim elimde ise, mutsuz bir evlilik, dünya tatlısı, canımı bile verebileceğim bir evlat ve tr'de edinilmis, üç kuruş maaşla çalıştığım, uzman doktor kimliğim var. acınacak biri varsa, kim olduğunu tartışmaya gerek yok sanırım*
ben üniversiteyi bitirdikten hemen sonra evlendim, sonra çoluk çocuk, vs derken kariyerimde istediğim ve hayal ettiğim noktaya gelemedim.
üniversiteden çok sevdiğim iki arkadaşım ise, mezun olur olmaz abd'ye gittiler ve su an birisi harvard tıp fakültesinde öğretim üyesi, diğeri ise cleveland'da çok başarılı bir kalp cerrahı.
şimdi ben bu iki güçlü ve başarılı kadının neyine aciyayim allah aşkına? millet bir tarafıyla güler. benim elimde ise, mutsuz bir evlilik, dünya tatlısı, canımı bile verebileceğim bir evlat ve tr'de edinilmis, üç kuruş maaşla çalıştığım, uzman doktor kimliğim var. acınacak biri varsa, kim olduğunu tartışmaya gerek yok sanırım*
15 yıldır her anımda yanımda olan, beni herkesten daha iyi tanıyan, en yakınım ve yeni evli olan arkadaşım; geçenlerde ortak bir arkadaşımızın düğününde bana “kalk ortalarda dolan göster kendini, evde kalacaksın yoksa.” dedi.
bu toplumda evlilik öyle bir şey ki, bu statüye erişen kendini tamamlanmış sayıyor. ve evlenmeyen kadınları eksik ve başarısız olarak görüyor.
bu ülkede bir kadını en iyi kesinlikle evlenirken tanıyorsunuz. evlenene kadar kimseyi tanıdım demeyin.
bu toplumda evlilik öyle bir şey ki, bu statüye erişen kendini tamamlanmış sayıyor. ve evlenmeyen kadınları eksik ve başarısız olarak görüyor.
bu ülkede bir kadını en iyi kesinlikle evlenirken tanıyorsunuz. evlenene kadar kimseyi tanıdım demeyin.