bir yazar demiş ki; 'bir murphy yasası gibi sanki, genelde onun yanında biri olur, sen yalnızsındır…'
gerçekten de böyle oldu. izmir sıcağında tamire verdiğim ayakkabılarımı almak için üçyol'a gittim. otobüsten inip karşıya geçmemle birlikte onu ve yanındaki kişiyi görmem bir oldu. saniyelik gördük birbirimizi, sonra hiç duraksamadan yoluma devam ettim. bir an nefessiz kaldım, kendimi toparlamaya çalıştım. daha sonra ayakkabıcıya geldiğimde aynada ne kadar kötü göründüğümü fark ettim. olayın ironik tarafı onu o gün göreceğimi hissetmemdi sanırım. his demeyelim de temenni diyelim. sonra üzgün bir şekilde evime yalnızlığıma geri döndüm. onun artık bir yabancı olduğu fikri önce içimi rahatlatsa da, daha sonra canımı sıktı.
neredeyse bir buçuk sene oldu ve henüz aklımdan ve kalbimden tam anlamıyla çıkarabilmiş değilim. o ise yeni hayatına çoktan atıldı. yeni insanlar tanıyor, hayatı devam ediyor. bendeyse zaman durmuş gibi... umarım bir an önce toparlarım. acı çekiyorum.
04.09.2021 · 40. sıra
joe dallesandro s penis
03.09.2021 00:29