eskiden beri kesin en az bir tane doğururum diye düşünürken, yaş yaklaştıkça g.tümün yememesiyle çocuksuz bir hayat yaşamaya karar verdim. yalnız değilmişim.
benim iki sebebim vardı:
1. ekonomi. karı koca çalışsak da hayat kalitemiz ilk üniversiteden mezun olduğumuz yıllara göre düştü. eskiden her sene yurtdışı gezilerine vs. çıkarken şu an hiçbir yere gidemiyoruz. araba çok eskidi değiştiremiyoruz vb. çocuk yaparsak istediğim şekilde yetiştiremeyeceğim ve bu yüzden de sürekli strese gireceğim.
2. hayatta yapmak istediğim bir sürü şey var ancak etrafımdaki çocuklu insanlar bütün hayatlarını durdurmuş şekilde okul taksidi ödeyip, gündüz çalışıp, akşam ödev yaptırmaya çalışıyor ve neredeyse hepsi depresyonda. birkaç farklı aile görsem aklım kayacak. bu durum özellikle kadınlarda daha belirgin çünkü bizim ülkede çocuk yetiştirme komple kadına çakılan bir iş. sonra da kadın neden kendine bakmıyor, neden öfkeli, neden seks istemiyor vs. sürekli eleştiri okları altında.
kendime bunu yapmak istemedim. çocuk yapsam işi gücü bırakıp çocuğumla seve seve ilgilenirdim, bunu hissedebiliyorum. ama bu hayatta ve bu ülkede, şartlar benim için ekonomik ve toplumsal olarak uygun değil. içgüdüsel dürtülerimi değil, sağduyumu dinleyerek çocuk yapmadım. belki de evliliğimi böyle kurtardım. kararımdan şimdilik memnunum.
23.05.2024 · 33. sıra
deutsche mark
21.05.2024 23:10