son zamanlarda benim de fark ettiğim durum. önceleri çok kıskanırdım, lan keşke norveç'te doğsaydım, keşke paris'te doğsaydım, ulan şimdi rio de janeiro'da da ne eğleniyorlardır haa falan diye sürekli iç geçirip dururdum. her an her yerde olmak isteme sendromu yaşıyordum resmen. ama insanlık hemen hemen her yerde aynı hayatı yaşıyor; eğlenebilen ankara'da da eğleniyor, canı sıkılacak adamın norveç'te de sıkılıyor. işe gitmek için paris'te de erken kalkılıyor istanbul'da da.. zengin, orta halli ve fakirler zaten çoğu ülkede benzer koşullarda takılıyor.
oku > çalış > evlen > çocuk yetiştir > emekli ol > öl
özünde büyük çoğunluğumuz bu döngüden geçiyoruz, sadece farklı konumlarda.
eklemekte fayda görüyorum; norveç'teki insanla türkiye'deki insan aynı standartlarda yaşıyor, veya almanya bizi kıskanıyor gibi siyasi/ekonomik bir konu değil bu. biraz daha geniş bir pencereden bakmanız gerekebilir.
02.04.2023 · 23. sıra
atanamayan emekli
01.04.2023 09:09 ~ 11:09