yobazlığın başkenti
peki neden böyle dedim? 7 göbek yerli bursalı olarak bursa'dan ve şehrin insanından neden nefret ediyorum? çünkü gelişmeye çok müsait bir yapıya sahip olmasına rağmen şehir yıllar içinde adım adım tipik bir orta doğu şehrine çevrildi. yobazlık git gide arttı. özellikle şehrin doğu bölgesi (osmangazi'den başlayıp inegöl'e kadar olan bölge) bu yobazlıkla haşr oldu. 4 seneye yakın eskişehir'de okudum. her tramvaya bindiğimde bir dost edindim. hatta dost edindiğim bir insanın evinde kaldım, aynı masadan yemek yedim, dert dinledim, derdim dinlendi. bursa'da ise neredeyse çeyrek asrım geçti fakat doğup büyüdüğüm mahallemde dahi dostum diyebileceğim insan yok. çünkü içten pazarlıklı, kırsaldan gelip hala medeni olamamış, izole kültürü (daha doğrusu kültürsüzlüğü) ile insanları yargılayan bir topluluğa sahip bursa. monşer değilim, fildişi kulem var ama tüm gün haldun dormen oturuşu yapıp yeşil çayımı yudumlarken insanları aşağılamıyorum. aşağı insanları anlatıyorum. bursa'ya gelmeyin, burada yaşam kurmak istemeyin. umut bu diyarları çoktan terketti…
not: ben umudumun ta kendisiyim. tek umudum kendimim. ancak kendimi kurtarmaya devam ettiğim sürece bu topraklara olan elimdeki azıcık umudu ayakta tutabilirim. gün olur talih yanımda olursa belki bursa için de tekrar umut besleyebilirim. aptal aşık değilim, hak edersem yapabilirim. hak ederlerse hak ettiğim günde hak ettiklerini yaparım.
29.10.2022 · 19. sıra
caskazura
28.10.2022 17:09 ~ 17:23