size şöyle bir örnek vereyim:
6 şubat depreminde, samandağ'da evde tek başına olan 5 aylık gebe kuzenim deprem anında can havliyle yalınayak evden kaçıp anneannemin müstakil evine gidiyor güvenli yer olarak düşündüğü için. şehir dışındaki (tarsus) eşi dört beş saat sonra onun yanına geliyor ve beraber evlerine gidiyorlar bir iki parça kıyafeti ve evde tuttukları, düğünlerinde takılan altınları almaya. evleri yıkılmamıştı ama apartman hasarlıydı. eşi apartmana giren komşulardan da cesaret alarak apartmana giriyor ve evet, altınlar yok. bakın bahsettiğim yer samandağ, herkesin birbirini tanıdığı, depreme kadar gözümde dünyanın en kutsal yeri olan ilçe ve deprem sonrası ilk saatler daha, dışarıdan yağmacıların gelmesi imkansız. düşünün, öyle kötü insanlar var ki şehrin yerle bir olduğu korkunç bir deprem sonrası ailelerinin iyi olup olmadığını öğrenmek, sevdiklerine koşmak yerine başkalarının evine hırsızlığa giriyorlar. etraflarında insanlar yardım çığlıkları atarken, dövünürken bunu yapıyorlar ve yazarken, düşünürken çok canım acıyor ama çok yüksek bir ihtimalle bunu yapanlar tanıdığımız, en azından sima olarak bildiğimiz kişiler.
samandağ'da dahi bu yaşandıysa istanbul gibi karman çorman bir yerde, böyle bir deprem sonrası kötülüklerin ne boyutta olacağını düşünemiyorum.
19.08.2023 · 9. sıra
hicbirseyiolmayanadam
18.08.2023 00:04 ~ 00:08