40 yaşıma geldim rahmetli peder öleli 17 sene oluyor.
kendisiyle çok iyi bir ilişkimiz olmadı.
gerçi birlikte maça gitmişliğimiz, bira içmişliğimiz, parkta yatmışlığımız bile var.
ancak nedense benim en unutamadığım anım, 5-6 yaşlarımdayken foça'ya dayımların yanına gittiğimizde, eski foça sokaklarında dolaşırken, "gel hadi balık tutalım" diyerek, gidip bi misina, fırından da biraz ekmek içi alıp, kıyıdaki boş teknelerden birine içine atlayıp balık tutmamızdı.
yakın arkadaşlarım haricinde, ilk defa da burada itiraf ediyorum bunu ki çok keyif almıştım.
çok fazla konuşmadık sadece yavru balıkları falan gösterdiğini hatırlıyorum.
günün sonunda 2-3 tane küçük küçük balık tutmuştuk.
tuttuklarımızı da akşam yiyeceğim diye tutturmuştum.
tabii peder bana çaktırmadan kedilere falan vermiş olmalı balıkları, ki akşam yemeğinde etli nohut vardı.
bu etler balıkların etleri diye kandırmışlardı da öyle yemiştim.
şimdilerde ise vejetaryenim ama 8 yaşındaki oğlum geçenlerde baba balık tutalım mı dedi.
bir heveslenmedim dersem yalan olur.
çünkü üzerinden 35 yıl geçmesine rağmen halâ sanki bir masalmış gibi geliyor o gün bana ve anlamlandıramadığım bir bağ var o günle aramda.
her ne kadar vejetaryen de olsam, et yemesem de, şimdi oğlumun bu isteği ağır basıyor bende.
istiyorum ki, ömrü boyunca hatırlayacağı bir anısı olsun bende.
01.12.2022 · 39. sıra
debauchee
30.11.2022 11:06