yıllar yıllar önce, iki arkadaş ankara 100. yıldaki evimizde beş parasız, aç, tütünsüz uykusuz oturuyoruz. kapı çaldı, yıldırım isimli bir grafikler arkadaş ve sevgilisi geldiler. allahtan evde çay vardı, her iki arkadaş da sigara içiyorlar ama sigara istemeye utanıyoruz. öyle demeyin olm insan yoklukta utanır gerçekten. hani ikram etmelerini bekliyoruz ama onlar da gayrı ihtiyari sigaraların cebe koyuyorlar. bir ara yıldırım yine kendisine bir sigara çıkardı, abi atatürk sigarasını nasıl yakıyor biliyor musun dedim, yooo dedi. ver bi sigara göstereyim dedim, aldım sigarayı kibriti yakıp sigaranın ucunda söndürdüm. benim ev arkadaşı da aaaa atatürk ne güzel yakıyormuş ben de deneyim yaw dedi, o da bir sigara laıp yaktı.
tek atımlık barutumuzu da böyle harcamıştık. hayatta içtiğim en güzel sigara oydu.
sonrasında arkadaşlar müsaade istedi ve kalktılar.
boş bardakları mutfağa götürdüğümüzde iki paket sigara ve 100 tl para vardı masanın üstünde.
o günkü mahcubiyetimi hiç unutmam ama o gün dostlarımızın gösterdiği alicenaplığı da unutmam.
sonra yıldırım bizimle kafa bulmak istediğinde, abi atatürk sigarayı nasıl yakıyordu bir göstersen der sigara tutardı.
bu da böyle bir anımdır.
13.04.2019 · 17. sıra
biyolojik saat tamircisi
12.04.2019 11:43