büyük konuşmak istemem, kıtlık falan olursa hayatta kalabilmek için yerim belki ama benim için karalahana ezmesi
töbeler olsun, rengi de bir tuhaf.
karalahana dövmesi olarak da bilinmekle birlikte, orijinal tarifinde haşlanan karalahanalar kol gücüyle dövülerek ezilir ve mısır ekmeğiyle birlikte servis edilir.
ben ki yemek ayırmam ama hayatımda böyle korkunç bir şey yemedim yahu! yemeğin tadını ne mısır ekmeği ne de üzerine boca ettiğim tuz ve baharatlar güzelleştirebildi. yerken keyif almak şöyle dursun, "hadi karnım doysun, tat almasam da olur." bile diyemedim.
allah biliyor ya nankör biri de değilim. nimetin arkasından atıp tutmam. önüme ne koyulduysa onu yerim, lakin bu yenecek bir şey değil ayol! karadenizlilerin bu kadar gergin tipler olmasının nedeni kesinlikle bu yemek. başka açıklaması olamaz.
lezzetli bir yemeğin sakinleştiremeyeceği insan yoktur. binbir özenle kurulan yemek sofraları, iş toplantılarının yapıldığı, en özel tekliflerin edildiği, neşe içinde aile yemeklerinin yendiği, küslerin barıştığı önemli bir ortak değerdir. leziz yemekler güzelleştirir ortamı. insanlar daha mutlu, daha hoşgörülü olur.
karalahana ezmesinin seveni varsa da küstürmek istemem. belki ben tat almayı becerememişimdir, bilemedim.
05.01.2024 · 26. sıra
rainbow chaser
04.01.2024 00:40