kabul edilmeli ki antalya, izmir hatta istanbul'un bir kaç bölgesi dışında tamamından çok daha kozmopolit olma bilincine sahip bir şehirdir ankara. sosyaldir, görgülüdür, kurallıdır. türkiye'nin en kaliteli eğitimini veren üniversitelerin nüfusa olan etkisi*, politik duruşların çeşitliliğinin bir arada yaşayarak oluşturduğu yaşantı ve devlet geleneğinin bozulmamış genlerinin şehir yaşantısında oluşturduğu algılar, kolay kolay bulunabilecek bir ekosistem değildir. hiç görmedim ama eminim washington da böyle bir yerdir. çünkü orası da bir ülkenin kuruluş vizyonunun konsantre halidir.
insanlarının susmamasının neden önemli olduğunu ancak bu şehire gelince anlarsınız. çünkü politik varlığınız size sadece bir seçim sonucu sunmaz. karşındakini anlama, kendinizi anlatma modelleri geliştirmenizi sağlar. dolayısıyla ankara da radikalleşme ne kadar çoksa uzlaşma da o kadar çoktur. mesela mansur yavaş bunun bir sonucudur aslında.
ankara'yı sevmeyen ankara da yaşamamış kişidir. yaşasa en azından can sıkıcı bir olayı olmadığı sürece nefret edemez. bir eskişehir'li olarak da şunu açıkça söyleyebilirim ki bu bölge insanı batı insanından daha samimi ve medeniyete daha yatkındır. çünkü hayatında survive ettiği şeyler şehirle, düzeniyle alakalı değil bireysel dertleriyle ilgilidir. o yüzden yaşadığı şehire kolay kolay düşman olmayı seçmez ve etrafına bakma olasılığı daha çoktur. yani ankara kafasını kaldırıp bakmaya niyetlenen bir insanın daha duyarlı bir insana dönüşme fırsatının en yüksek olduğu şehirdir.
sözüm ona burayı sevmeyen insanlar hırslı insanlardır. çekişme isterler, bir adımda olsa önce varmak isterler gidecekleri yere, şehirlerden çektikleri çilenin karşılığını almak zorunda hissederler, odakları budur çünkü.
söylediklerim saldırganca algılanmasın, ama dediğim gibi burada yaşamadan burayı sevmeniz zaten imkansızdır. burası sizin için hep gridir, anadolu şehridir.
04.05.2020 · 14. sıra
asimovunmutfakrobotu
03.05.2020 06:27 ~ 06:44