2000-2001 yıllarında üniversite öğrencisiydim ve akşamları bir bankanın çağrı merkezinde çalışıyordum. tüm gece ekibi benim gibi öğrenciydi. hepimiz pırıl pırıl, yirmili yaşların başında gelecek vadeden gencecik insanlardık. ve azıcık para kazandığımız halde çok mutluyduk. gezip eğlenebiliyor, tatillere gidebiliyor, sen şucusun bucusun demiyorduk. kız,erkek herkes bir birine saygılı,insanlara saygılıydık. o büyük kriz ortamında bile(üstelik bankada çalıştığımız için tam göbeğindeydik olan bitenin) geleceğe dair umutlarımız vardı. evet geleceğe umutla bakıyorduk.kimimiz mühendislik,kimimiz mimarlık,kimimiz iletişim okuyorduk ve istanbul'da iyi üniversitelerdeydik.
işte bunlar geldi yavaş yavaş önce geleceğe dair umutları,sonra insanlar arasındaki saygıyı, sonra da geleceğimizi bitirdiler. bundan daha büyük kayıp olur mu? daha yaşına gelmemiş kızım var gelecekte bu ülkede üstelik de kadın olarak ne yapacak nasıl yaşayacak. hiç umudum yok sözlük! 17 yılda büyüdüm olgun bir adam oldum ve bunlar kötü yönetimleri ile bizim kuşağın gençliğini yedikleri yetmezmiş gibi çocuklarımızın da geleceğini çalıyorlar! bence çaldılar çalmadılar,yediler yemediler hepsi bir yana geleceğimizi elimizden aldılar daha ötesi var mı?
06.11.2019 · 27. sıra
syhngr
05.11.2019 10:33 ~ 10:34