"sevdiklerini trafik kazasında kaybeden bir insanın bu kadar hız tutkunu ve dikkatsiz olması enteresan" demiş yukarıda bir yazar.
bu sözü ne kadar da sahiplendim, ne kadar da kendime söyleniyor hissettim...
acun ılıcalı'ya, sırf annesini ve babasını daha çocuk yaşta trafik kazasında kaybettiği için hep yakınlık hissetmişimdir. yanlışlar yapar, popilist davranır, hayatı reytinge göre ayarlıdır... olsun.. o anne ve babasını çocuk yaşta trafik kazasında kaybetmişti işte, onu benden başka kim anlayabilirdi, kim tüm hatalarını tolere edebilir, kim hayatın tüm yanlışlarını yapma hakkı tanırdı ona, yüreğinin en masum yerinde... paraymış pulmuş, şanmış şöhretmiş, varlıkmış zenginlikmiş, şeymaymış subaşıymış... hangisi ağır gelirdi, bir kefesinde anne ve babasızlığın olduğu kader terazisinin mizanında.
hız tutkunu olduğunu ve zaman zaman kazalar yaptığını biliyorum; tıpkı kendimi bildiğim gibi... yukarıda bir yazar, dikkatli olması gerektiğini salık vermiş, iyi niyet elbisesini giyerekten.. kim bilebilir ki; onun bir trafik kazasında ölüm meleğiyle karşılaşmak istiyor olabileceğini... kim bilebilir, sizin ödünüzü ağzınıza getiren o kazaları, onun bilinç altında tutkuyla isteyebileceğini, yıllar önce, bir kaza anında kaybettiği annesi ve babasını bir başka kaza anında bulmak için bir özlem, bir arayış, bir hasret ıçinde olabileceğini.
14.10.2019 · 30. sıra
leyleginomru
13.10.2019 00:05 ~ 00:09