sokak röportajlarındaki boomer dayıların cehaletini bile mumla aratacak bir z-y kuşağı cehaletine tanıklık etmek bu ülkeye dair bütün umutları tüketiyor.
böylesine davarlar olduğu sürece 45-50-60 doğumlu akp'li dayılara küfretmeyi allah aşkına gerçekten bırakın. bu dayıların çoğunun bilinçdışında hadi cehape travması var. ömrünün yarısını soğuk savaş yıllarında geçirmiş insanların körlüklerini bir nebze de olsa anlayabiliriz.
lakin, sosyal medyanın hayatın her alanına nüfuz edebildiği, bilgiye ulaşmanın en kolay olduğu bir çağda genç kuşağın vatan-millet-sakarya edebiyatını içselleştirerek bu denli bir psikoza girmesine gerçekten insanın inanası gelmiyor amk. bu nasıl bir cehalettir ya? bu kuşak bile toplumsal mitleri bu denli kolayca içselleştirebiliyorsa hakkaten kapatıp dükkanı gidelim.
yıllarca pinochet gibi bir diktatörün boyunduruğu altında sürünen şili bugün kişi başına düşen milli gelirde bizi ikiye katlamış vaziyetteyken adamlar barış atay'a yok ederiz, bombalarız ezeriz geçeriz diyor ya. ulan nasıl bir döneme denk geldik kafayı yememek elde değil.
- muhakeme yok!
- empati yok!
- içgörü yok!
- duygusal zeka yok!
- bilgi yok!
karşılığında bunlar var;
- ihalarımız, sihalarımız var çok şükür.
- yok ederiz heryeri bombalarız dümdüz ederiz.
- terör örgütü diyeceksiniz!
- kürdistan dedin! özür dileyeceksin!
- bin galatasaraylı on bin fenerliyi yok eder falan filan.
gerçekten çok yazık.