çocuk tek büyümesin diye yapılan ikinci çocuk 1

tek çocuğum var; 7 yaşında bıcır bir kız. her anlamda çok zor bir çocuk olduğu ve bizi yıprattığı için ikinciyi düşünemedik bile. evet tek çocuk olduğu için şımarık biraz ama aynı zamanda acayip iyi niyetli ve paylaşımcı bir çocuk. her ne kadar 3 yaşından beri kreş ve anaokullarına gitsede herhalde tek çocuk olduğu için sosyalleşme yönünden sıkıntı çekiyor. yani ben şu arkadaşımı seviyorum, şununla çok güzel vakit geçiriyorum dediğini de duymadım. kendi kendini eğlendiriyor.

artık olan oldu. bu saatten sonra yapılan ikinci çocuk ona da bize de gereksiz sorumluluklar yüklemekten başka bir işe yaramayacak. aynı zamanda her kardeşte can ciğer olmuyor. eşim ve benim kardeşlerimden biliyoruz. o yüzden kimsenin özel durumunu bilmeden yargılamamak lazım. bir çocuk yapanda kendince haklı, 6 çocuk yapanda. ben zaten ortalama maaş alan bir adam olarak en azından bir çocuğu özel kurslara gönderip, en iyi şekilde büyütebiliyorum. ama ikinci bir çocuğum olsa, bu iki çocuğu da kısıtlı imkanlarla büyütmek zorunda kalacaktım ki bana göre az geliri iki çocuğa bölmektense, tek çocuğu en iyi şekilde büyütmek çocuk içinde, anne baba içinde en iyisi oluyor. yani sik kadar memur maaşı ile 3 çocuk yapan kişiler de çok doğru bir iş yapmış olmuyor.

bir kaç parça dünyalık malımız var onlarında hepsi kızıma kalacak, en azından mal kavgası yapacağı bir kardeşi de yok. yani kısıtlı geliri ve vakti olan, anne baba çalışan ebeveynler için bir çocuk eleştirilemez. evet bence de kardeşi olmalı ama tek çocuklu insanları eleştirme hakkına sahip değil hiç kimse.

sikerim sizi.