garip biri olduğunu fark etmek

  • hiç bir arkadaşı arama gereği hissetmemek.

    amk yalnuzlığı o kadar esir almış ki beni her şeyi düşünmek zorundayım yardım almadan işimi yapabilmek için, her şeyi önce ve sonrasını kurgulamak zorundayım.
    bakıyorum arkadaşlık bağları kuvvetli olanlara bazı şeyleri birlik olup yapıyorlar.
    mesela birinin arabası karda mı kaldı, hep birlik olup itiyorlar arabayı ben se o duruma gelmemek için aracın çıkamama ihtimali olan yerlere park etmiyorum.

    yani illaki birilerine ihtiyaç duyuyor insan ama ben bunu en aza indirgeyen biriyim. o kadar uzun zamandır çoğu şeyi tek yapıyorum ki bu yüzden kendi mi güçlü de hissediyorum.

    çoğu şeyi kendim başarmaya çalıştığım ve bazen zor da olsa başardığım için gitgide bir çevreye olan ihtiyacım azalıyor.

    belli yaşanmışlıklardan sonra aramadığım ihmal ettiğim o kadar insan var ki büyük ihtimal sorsan hepsi bana vefasız der. arama gereği duymuyorum, uzun süre görüşmediğim biriyle de görüşmek bana o kadar zor geliyor ki bir mesaj bile atmak bir meraba bile demek.

    yalnızlık uyuşturucu gibi, bir süre sonra hayatınıza başkalarını sokmak istemiyorsunuz.
    aman olursa da olmazsa da moduna girebiliyorsunuz bi kız için.
    kızın gönlünün olduğunu bile bile herhangi bir çalışmanın olmaması ne demektir. halbu ki ben de istediğim halde.