debe başlıkları

ekşi sözlük dertleşecek insan veritabanı

  • tımarhane ile kerhane arasında gidip gelen veritabanı.
    hep aynı mesajlar lan.
    bir düşün ya, bir düşün, kadın senin gibi aç adama ne derdini anlatsın veya ne desin, benim gibi manyakla nasıl iletişim kursun, yapışır kalır biri diye tırsarım lan. hayır öyle kadınlar varsa da depar atmak lazım.
    tam bir sausage fest. hayır azmi de takdir ediyorum ama her gün her gün yuh lan.
    bana da dert mert anlatmayın, ne bok yerseniz yiyin, banane.

  • felsefe, mitoloji, sanat ve özellikle sinema üzerine konuşabiliriz. bir yeşil kadar uzağım. ayrıca sözlük dışı için:
    http://connected2.me/bidalversenee

  • buralarda avlanan abilerime diyeceğim şu ki siz hiç size doğru gelen bir tavşan gördünüz mü? olsa olsa kurttur yahut boz ayıdır o.

  • (bkz: açım ben aşcı sevgili arıyorum xd)

  • chat ortamım olmadığı için kusuruma bakmayın.

    aylar hatta bir yıl üzerine aylar sonra "uyuyamıyorum lan" dediğim ilk akşam bu. şartlar gayet müsait, yalnızım, fiziken de ruhen de. ruhen olan değişmedi zaten de, fiziken çok kısmet olmuyor tabi, mazur görün o yüzden. sıcak da sağ olsun uyutmadı, izin dönüşü olmak da işe yaradı galiba, memur günü sonrası yarın haftasonu nöbeti olacağından elbet uyurum uyku da yeter diye bir düşünce de geldi, peşine de eski yeni eskimeyen ne varsa onlar da geldi falan, eski türk filmi müzikleri de youtubeda loupea düştü, olan oldu yani.

    ne yaptım yokken, günaşırı nöbet tuttum, yeri geldi uyumaya zamanım olmadı. o bir ara çook alakasız zamanda ne alaka lan niye benim halimi hatrımı sordu dediğim, üzerine de aynı yerde çalışcaz lan yoksa, dediğim biri vardı, ondan yana çok sıkıntı olmadı, tavrını baştan koydu hatta hala o tavrı kendinin koyduğunu zannediyor. öyle, birbirimize yardımımız bile dokundu, tekrar sokağa çıkmadık, bir sefer nöbette balkonda oturduk azcık, bir sefer de benim nöbetime geldi, bir sefer de beni ortalık yerde uyur halde yakalayıp fotoğrafımı çekmiş, onları bana da gönderdi. öyle o kısım, bir yeri de kalmadı, meselenin sapıtma ihtimali de kalmadı.

    bir ara bir arkadaşın birbirimize önerdiği bir hanımefendiyle görüşme şansım oldu, birkaç kez ancak görüşebildik, iş malum. aslında fena biri değildi, hatta birçok hemcinsimin dibi bile düşebilir, lakin önce arsenal maçı olduğu boş haftasonu günlerimde, daha sonra herhangi bir haftasonu günümde kendisine ayıracak zaman bulamadım, sonra dank etti ki vakit kaybı, sonra dank etti ki zaten bende, o gönül dediklerinde herhalde, olan yerler de başka biri tarafından zaptolunmuş, bir sefer çağırdı gitmedim, sonra o da bıraktı peşimi. iyi ki bıraktı aslında. sayesinde biraz daha dizi film izleyebiliyorum, hatta okuyabiliyorum, pengueni bırakalı 14 ay oldu malum, sonra penguen de bizi bıraktı gerçi ama.

    tek eski manitam diyebildiğim hanımefendi, o zamandan da 6 yıl geçmiş lan hatta amk, kendisi benden nefretini sürdürmeye devam ediyor. instagramdan follow yolladım bir ara, reddetti. çok canım sıkılırsa tekrar yapabilirim. ama galiba yapmam. hiçbir fotoğrafta düzgün çıkamadığımı anladığım günden beri kendi bilumum komik çıkma çabalarım olan sosyal medya albümlerimi görmesini istemediğimi fark ettim şu an. diğer görecek olanlardan niye çekinmediğimi hala bilmiyorum ama.

    diğerleri çoktan unutuldu gitti de, bir tane kendini bir türlü unutturmayan var ya, hala kesin yaşayacağı nihai yerin bulunduğum yerden daha başkası olmasını beklediğim. onun da o yeri bir türlü belli olmadı. hala buralara, belki dibime girme ihtimali onun da var. olmaz olaydı ama var. maalesef o ihtimalin olması da zamanında bana imkansız olduğunu anlattığı şeyleri tekrar anlatacağı günü yok etmiyor, ama o gün bir türlü de gelmiyor. o anlattığı şeyin üzerinden de 5 yıl geçmiş lan. ama o başlatmıştı sen de biliyosun. 2 yıl önce o yaptı. 2 yılımı da kendine gömdü. iş güç dışında bişey düşnmeye zaman kaldıysa, mesela yalnız yürüyoken ya da bugünkü gibi uyumuyorken, düşünceler toplamının en büyük çoğunluğunu hala kendisi işgal etmekte o yüzden de. bir yere oturup kalınca, boğaza düğümü tıkınca demek ki, isterse einstein beyni olsun o düğümü sökemiyor, sifonu çekemiyor galiba, etraftan öyle bildim, sağda solda öyle anlatıldı. yenileceksek de böyle yenilelim, kaybettiğimiz zamanı seninle kaybedelim, ne diyim. tabi bir de, o alakasız şeye alakasız bir zamanda çok alakalı bir şekilde hunharca güldüğün smileyi bana göndermeyecektin. sen de olmasan, sosyal medya hayatımı sikemeyecekti belki ama. canın sağ olsun. ki en yakın mesafedeki en yakın arkadaşına göre cehennemin dibi mesafesindeysen sosyal medya güzel hayat sikiyor. hem ben hala niye bunu yaptı diye düşüneyim, sen varsın canın sıkılıyorken vakit geçirecek yer arıyorken bana çatmış ol. ne çıkar.

    başka başlıkta da olacak bu entry, belki son taraftaki sebebini aradığım şeye bir yorum bir destek gelir, ya da siktir et o iş zaten olmamış daha da olmaz diyen olur diye. demezseniz de canınız sağ olsun. ama yalnızlık bana yaramıyor. deniz görebildiğim zamanlarda melankoli sarardı, yalnızken fırsatını buldu mu direk yapışıyor boğazıma pezevenk.

    kusuruma bakmayın ne olur. benim derdim de ancak bu kadar işte.

  • "tekstil hazir giyim sektorunde calisan (must. temsilcisi, plamlama, satinalma gibi) birilerini dinlemek istiyorum."

    olm manyak mısınız ? hakkaten sorunlu insanlarsınız.

    aşk acısı tamam da "müşteri temsilcisi ile dertleşmek" nedir amına koyayım. bokunu çıkardınız.

  • yok sert bir kahve yok muzik bilmem ne bok pusur diye entel gecinen pembe gotlu eksi suserlerinin belki kiz dusururum umuduyla yazip bekledigi hede :) nerden mi biliyorum? bir coguna entry 'sinde yazdigi ciddiyette yazdim. erkek oldugumu anladiklarinda sohbeti kestiler. son olarak (bkz: inanma sikecek)

  • vallahi bıktım artık şu ülkede yaşamaktan. ulan avrupa ve amerika'da yaşayan insanların bizden ne fazlası-farkı var? hay sokayım ben sizin basiretsiz politikalarınıza. ulan mecburmuyum ben bu iş bilmeyen arap sevici amerika uşağı adamların ülkeyi her geçen gün felakete sürüklemesini izlemeye. ha savaş çıktı çıkacak diye düşünmeye. yok darbe oldu olacak palavralarına.
    yahu yok mu kurtulmanın bir yolu?
    elin gâvuru senin suratını tanıyıp uçan, elini görünce avucuna konan drone'lar * ile uğraşırken bize niye böyle yok mezhepti yok erkek dar pantolon giymezdi yok alkol yasağıydı ümmetçilikti diye ayrımcılık yapan geri kafalı yobazlar ile uğraşıyor-yönetiliyoruz. bilimden sanattan kopuyoruz. harbi yeter! bıktım a.q. ya.

  • bu kadar dertleşecek ne vardı...
    insan dertleşerek probleme sebep olan egosunu avutmuş olur sadece. kişisel hikayenizden ibaret değilsiniz.
    "varolan gerçeklikle savaşarak, asla birşeyleri değiştiremezsiniz. bir şeyi değiştirmek için mevcut modeli geçersiz kılacak yeni bir model inşa edin."

  • dert, dertleşmek, bunlar sosyalleşmenin en gerçekleştirilmeyecek duygusu değil midir arkadaş. yani dertli adam eve kapanır, ne bileyim depresyona falan girer. çok dertlendim acilen birileriyle tanışıp dertleşmem gerekiyor diyen siz yalnız ve güzel ülkemin çakal gençleri cansınız.